Vasco

  Substantivo

oin

  1. (Anatomía) .

Declinación

Declinación de oin (inanimado, rematado en consonante)
indefinido singular plural
absolutivo oin oina oinak
ergativo oinek oinak oinek
dativo oini oinari oinei
xenitivo oinen oinaren oinen
comitativo oinekin oinarekin oinekin
causativo oinengatik oinarengatik oinengatik
benefactivo oinentzat oinarentzat oinentzat
instrumental oinez oinaz oinez
inesivo oinetan oinean oinetan
locativo oinetako oineko oinetako
adlativo oinetara oinera oinetara
adlativo
terminal
oinetaraino oineraino oinetaraino
adlativo de
aproximación
oinetarantz oinerantz oinetarantz
adlativo
destinativo
oinetarako oinerako oinetarako
ablativo oinetatik oinetik oinetatik
partitivo oinik
prolativo ointzat