Galego

  •   Pronuncia: /bɾaˈmaɾ/ (AFI)

  Verbo intransitivo

bramar

  1. Emitir a súa voz unha vaca ou boi ou outro ruminante.
  2. (Figurado) Facer moito ruído o mar ou o vento.
  3. (Figurado) Facer berros unha persoa.

Conxugación


Traducións

Castelán

  Verbo

bramar

  1. Bramar.

Portugués

  Verbo

bramar

  1. Bramar.