cúbito

Galego

  •   Etimoloxía: do latín cubitu(m), "cóbado"

  Substantivo masculino

 
Úmero (vertical, á esquerda), cúbito (horizontal, abaixo) e radio (arriba)

singular plural
cúbito cúbitos
  1. (Anatomía) Óso maior do antebrazo, parello do radio. Articula co úmero por riba e co carpo por baixo.

Sinónimos

Traducións

Véxase tamén

Castelán

  Substantivo masculino

cúbito (sg: cúbito; pl: cúbitos)

  1. Cúbito.

Portugués

  Substantivo masculino

cúbito (sg: cúbito; pl: cúbitos)

  1. Cúbito.