Galego

 
Vexa na Galipedia o artigo acerca de «son».
  •   Pronuncia: [ˈs̺oŋ] (AFI)

son1

  Substantivo masculino

son (sg: son; pl: sons)

  1. Sensación percibida polo sentido do oído ao recibir ondas sonoras producidas pola vibración dun corpo.
  2. Timbre.
    • Exemplo: Esta gaita tenche un bo son.
  3. Emisión de voz.
  4. (Figurado) Maneira, xeito.

  Expresión

  • En son de paz: con intencións pacíficas.
  • Sen ton nin son: desordenadamente e sen harmonía.
  • Ao son de: co acompañamente de.

Termos relacionados

Traducións

son2

  Verbo

son

  1. Definición impropia: Primeira persoa do presente de indicativo de «ser».

son3

  Verbo

son

  1. Definición impropia: Terceira persoa do presente de indicativo de «ser».


Francés

son1

  Substantivo masculino

son (sg: son; pl: sons)

  1. Son, sensación percibida polo sentido do oído.
  2. Un bo son, referíndose a un instrumento de música.
  3. (Lingüística) Son dos fonemas.

son2

  Substantivo masculino

son (sg: son; pl: sons)

  1. Farelo.


Inglés

  Substantivo

son (sg: son; pl: sons)

  1. Fillo.