aborrecer

Galego

  •   Pronuncia: /a.βo.reˈθeɾ/ (AFI)

  Verbo

transitivo (1-4) e pronominal (5-6)

  1. Sentir horror de algo ou de alguén.
  2. Repugnarlle a alguén algunha comida ou persoa.
  3. Abandonar os paxaros o niño por lle teren andado nel.
  4. Causar noxo ou enfado algo ou alguén.
  5. Desgustarse con alguén.
  6. Infectarse unha ferida.

Conxugación


Traducións

Castelán

  Verbo

aborrecer

  1. Aborrecer.

Referencias

Boullón Agrelo, Ana Isabel; Monteagudo Romero, Henrique; García Cancela, Xermán (1988). Diccionario normativo galego-castelán. p. 7. Editorial Galaxia. ISBN 9788471546418.