Galego

  •   Pronuncia: /kul.mi.ˈnaŋ.te̯/ (AFI)

  Adxectivo

culminante (sg: culminate; pl: culminates)

  1. Que está no máis alto dun monte, edificio, etc.
    • Exemplo: Escalanos os picos culminantes dos Pireneos.

  2. Dito duna cousa, que é a principal ou máis importante de algo.
    • Exemplo: O momento culminante das festas da cidade son os fogos de artificio acuáticos.

  3. (Astronomía) Dito dun punto, que é o máis alto en que pode encontrarse un astro sobre o horizonte.
    • Exemplo: O punto culminante de Xúpiter.