Galego

  •   Pronuncia: /os.ˈpi.θjo/ ou /os.ˈpi.sjo/ (AFI)

  Substantivo masculino

hospicio (sg: hospicio; pl: hospicios)

  1. Establecemento público en que se acolle e se da mantemento e educación a nenos orfos, abandoados polos pais ou pobres.
    • Exemplo: Viviu nun hospicio desde que naceu até os catro anos, e despois adoptouno unha familia.

Sinónimos

orfanato