Galego

  •   Pronuncia: /kons.ˈtan.θja/ ou /kons.ˈtan.sja/ (AFI)

  Substantivo feminino

constancia (sg: constancia; pl: constancias)

  1. Calidade do que é constante.
    • Exemplo: Temos que traballar con constancia para obter un resultado satisfactorio.

  2. Feito de constar, de ser certo algo.
    • Exemplo: Non hai constancia de que tales cousas ocorresen.

  3. Certeza, exactitude dalgún feito ou dito.
    • Exemplo: Temos constancia de que todo o que dis é certo.

  4. Escrito no que se fixo constar algún acto ou feito, ás veces de maneira fiábel.
    • Exemplo: Para que quede constancia, asino este escrito. Deixou constancia na acta da reunión da súa oposición aos cambios propostos.