Galego

  •   Pronuncia: /tej.'mar/ (AFI)

  Substantivo feminino

teima (sg: teima; pl: teimas)

  1. Acción de teimar.
    • Exemplo: Sempre está coas súas teimas.

  2. Idea fixa e constante, ou costume raro no que se insiste.
    • Exemplo: De pequena tiña a teima de mirar sempre debaixo da cama antes de se deitar.

  3. Actitude contraria a algo ou a alguén, polo xeral sen motivo.
    • Exemplo: Tenlle teima ao seu padrastro.

Observacións