Galego

  Substantivo masculino

ton (sg: ton; pl: tons)

  1. (Música) Propiedade dos sons que os caracteriza como máis agudos ou máis graves, en función da súa frecuencia.

Véxase tamén

Bretón

  Substantivo

ton

  1. (Ictioloxía) Atún.

Inglés

  Substantivo

ton (sg: ton; pl: tons)

  1. Tonelada.
  2. Morea.

Occitano

  Substantivo

ton

  1. (Ictioloxía) Atún.