reflectir

Galego

  •   Etimoloxía: do latín reflectire, refacer, reconstituír.
  •   Pronuncia: /reflɛkˈtiɾ/ (AFI)

  Verbo transitivo

reflectir

  1. Facer unha cousa de superficie lisa que unha onda cambie de dirección ao bater contra ela.
  2. (Física) Cambiar de dirección unha onda electromagnética ou sonora, ou unha partícula, ao bater contra unha superficie lisa.
  3. (Figurado) Deixar ver, revelar, poñer de manifesto.


  Verbo pronominal

reflectir

  1. Cambiar de dirección ao bater contra unha superficie lisa.
  2. Reproducirse unha imaxe nunha superficie lisa.
  3. (Figurado) Deixarse ver, manifestarse.

Traducións

Conxugación